یک آرپی‌جی نوبتی با سبک کارتونی و جوان‌پسند؛ تصور می‌کردم قرار است با یک بازی سطحی و کودکانه طرف باشم. اما از همان خط اول داستان، ناگهان همه‌چیز تغییر کرد. یکی از شخصیت‌ها با خونسردی کامل می‌گوید: «بدهکارها حق مردن ندارند.» همین یک جمله کافی بود تا متوجه شوم این بازی حرف‌های جدی‌تری برای گفتن دارد. بله، Starbites همان‌قدر که شاد و کارتونی به نظر می‌رسد، در دلِ تاریک خودش یک داستان ضدسرمایه‌داریِ عمیق را روایت می‌کند. در ادامه این مقاله با گیم بلید همراه باشید.
آنچه در این مقاله می خوانید...
معرفی بازی
در این مقاله به نقد و بررسی بازی Starbites میپردازیم، محصول استودیوی کره‌ای IKINAGAMES که در می ۲۰۲۶ عرضه شده است. این بازی یک نقش‌آفرینی نوبتی با حال‌وهوای علمی-تخیلی و فضایی پساآخرالزمانی است. داستان درباره «لوکیدا» است؛ دختری جوان که کارش جمع‌آوری ضایعات در سیاره بیابانی و خشک «بیتر» است. او بدهی سنگین و عجیب‌وغریبی دارد و تلاش می‌کند به همراه رفقایش و با استفاده از ربات‌های مبارزشان (که به آن‌ها «موتوربات» می‌گویند)، از آن سیاره خارج شود. اما همان‌طور که حدس می‌زنید، ماجرا خیلی زودتر از چیزی که فکرش را بکنید از دستشان در می‌رود!
داستان
شروع داستان از نقطه‌ای ساده است: لوکیدا می‌خواهد یک بلیت برای فرار از «بیتر» بخرد تا بالاخره از شر بدهی‌های سنگین پدر و مادرش خلاص شود، اما در یک درگیری بلیت او را می‌دزدند. چیزی که برای من در این داستان بسیار جذاب بود، تضاد میان شخصیت‌های بامزه و فضای شاد بازی با دنیای به‌شدت سیاه و تاریک آن است.
سیستم شهر «دی‌لایت» با آن ظاهر پرزرق‌وبرقش، آدم‌ها را به‌شدت در چرخه بدهی گرفتار می‌کند؛ تا جایی که حتی وقتی لوکیدا در ابتدای بازی می‌میرد، او را دوباره زنده می‌کنند و هزینه‌اش را هم روی بدهی‌هایش می‌گذارند! این ایده که «مرگ هم راه فرار نیست» واقعاً انسان را به فکر فرو می‌برد.
نقطه قوت اصلی داستان، شخصیت‌های دوست‌داشتنی آن است. گروه لوکیدا شامل یک الکلی بامزه (گوندول)، یک مهندس کارکشته و خسته (بدجر) و چند نفر دیگر است که هرکدام به نوعی برایتان جذاب می‌شوند. البته گاهی داستان بی‌دلیل پیچیده می‌شود و احساس می‌کنم بیش از حد طولش داده‌اند؛ بارها پیش آمد که فکر کردم به پایان بازی رسیده‌ام، اما ناگهان یک مأموریت جدید ظاهر می‌شد!
گیم پلی
برویم سراغ گیم‌پلی که به نظرم بخش بامزه ماجراست! سیستم نبرد کاملاً نوبتی است. هر دشمن یک‌سری دفاع خاص دارد که باید با نوع مشخصی از حمله (مثل سوراخ‌کننده، برش‌زننده و غیره) به آن ضربه بزنید تا سپر دفاعی‌اش شکسته شود و بتوانید نابودش کنید. سیستم «های درایو» (Driver’s High) هم واقعاً خوب از آب درآمده است؛ وقتی گیج (Gauge) پر شود، می‌توانید نوبت را بگیرید و یک نسخه به‌مراتب قوی‌تر و مخرب‌تر از حرکت‌هایتان را اجرا کنید.
نقطه قوت اصلی گیم‌پلی، بخش شخصی‌سازی آن است. هر «موتوربات» را می‌توانید با قطعات متنوع ارتقا دهید و درخت مهارت شخصیت‌ها هم واقعاً عمیق و پرجزئیات طراحی شده است. دستتان هم کاملاً باز است؛ یعنی هر زمان بخواهید می‌توانید درخت مهارت را ریست کنید و امتیازها را به شکل دیگری بچینید. این یعنی برای هر استراتژی‌ای، انعطاف کامل دارید.
با این حال، بازی در بالانس کردنِ درجه سختی کمی می‌لنگد. اگر اهل گشت‌وگذار و اکتشاف باشید، لوکیدا و رفقایش آن‌قدر قوی می‌شوند که می‌توانند بیشتر نبردهای معمولی را همان نوبت اول تمام کنند. در این حالت دیگر خبری از آن استراتژی‌های جذاب برای شکستن سپر دشمن نیست؛ فقط دکمه «حمله گروهی» را می‌زنید و تمام! البته باس‌فایت‌ها همچنان چالش‌برانگیز هستند و دقیقاً همان‌جاست که گیم‌پلی واقعی و جذاب بازی خودش را نشان می‌دهد.
یک نکته دیگر هم که کمی توی ذوق می‌زد، حس‌وحالِ ناقص بودن ربات‌ها (موتوربات‌ها) بود. شما تقریباً کل بازی را داخل این ربات‌ها سپری می‌کنید، اما آن حس ابهت و سنگینیِ مبارزه با یک ربات غول‌پیکر را منتقل نمی‌کند؛ بیشتر این‌طور به نظر می‌رسد که فقط یک آدمِ زره‌پوش هستید که راه می‌رود!
گرافیک و صدا
در این بخش از نقد و بررسی بازی Starbites به گرافیک و صداگذاری‌های آن میپردازیم. از نظر هنری، بازی همچنان ظرافت خاصی دارد. شخصیت‌ها شبیه انیمیشن‌های کارتونی سه‌بعدی غربی هستند و در کنار آن، پرتره‌های دوبعدی انیمه‌ای قرار گرفته که ترکیبشان بسیار چشم‌نواز از کار درآمده است. دیدن این استایل در کنار پالت رنگی شاد و فانتزی، واقعاً دل‌نشین است.
البته مشکلات متعددی در بافت‌ها و برخی صحنه‌ها دیده می‌شود، اما در مجموع قابل تحمل است. با این حال، تجربه نسخه نینتندو پر از باگ و گلیچ‌های مختلف بوده و اصلاً توصیه نمی‌شود.
دوبله انگلیسی بازی خوب و احساسی است، اما مشکل از جایی شروع می‌شود که صداها با حرکات دهان شخصیت‌ها هم‌خوانی ندارند یا حتی گاهی وسط جمله قطع می‌شوند. متأسفانه این ایراد را نمی‌توان نادیده گرفت.
موسیقی بازی هم داستان خودش را دارد و به‌طور کلی فوق‌العاده است. در بعضی بخش‌ها ریتم‌های تند و هیجان‌انگیز شما را کاملاً وارد حال‌وهوای مبارزه می‌کند و در برخی لحظات هم گیتار الکتریک به اوج می‌رسد.
حیف که موسیقی زمینه هنگام گشت‌وگذار در محیط، گاهی بیش از حد آرام می‌شود؛ انگار آن انرژی و کشش لازم را در آن لحظات همراهتان ندارد و در نتیجه، تا حدی زود خسته‌کننده می‌شود.
نقاط قوت و ضعف
نقاط قوت
- شخصیت پردازی دوست داشتنی
- داستان عمیق و جدی
- سیستم شخصی سازی انعطاف پذیر
- باس فایت های چالش برانگیز و طراحی خوب نبرد ها
- موسیقی متن عالی در لحظات کلیدی
نقاط ضعف
- عدم تعادل در سختی بازی
- ریتم کند و قابل پیش بینی داستان در میانه
- عملکرد ضعیف موتوربات ها به عنوان مک
- اشکالات دوبله و افکت های صوتی نه چندان مناسب
- بهینه سازی نامناسب روی نینتندو سوییچ
نتیجه گیری
پس از بررسی بازی Starbites، به این نتیجه رسیدم که این بازی دارای دو وجه متفاوت است؛ از یک‌سو، داستانی عمیق و شخصیت‌هایی گیرا دارد که دل کندن از آن‌ها دشوار است و از سوی دیگر، از نظر فنی (به‌ویژه روی کنسول سوییچ) بهینه‌سازی مناسبی ندارد و طراحی گیم‌پلی آن نیز به‌مرور زمان، دچار تکرار می‌شود.
بازی خوب و خلاقانه‌ایه، ولی می‌تونه از نظر گیم‌پلی بهتر بشه.