تصمیم اخیر سونی برای توقف تولید نسخه‌های فیزیکی بازی‌های پلی‌استیشن از سال ۲۰۲۸، واکنش‌های گسترده و عمدتاً منفی کاربران را در شبکه‌های اجتماعی و انجمن‌های اینترنتی به دنبال داشته است.
بسیاری از بازیکنان این تصمیم را صرفاً یک تغییر در شیوه توزیع بازی‌ها نمی‌دانند، بلکه آن را نشانه‌ای از کاهش حقوق مصرف‌کنندگان و افزایش کنترل شرکت‌ها بر محتوای خریداری‌شده تلقی می‌کنند.
بخش بزرگی از جامعه پلی‌استیشن همچنان به نسخه‌های فیزیکی علاقه‌مند است؛ زیرا دیسک بازی علاوه بر ارزش کلکسیونی، امکان فروش، تعویض یا قرض دادن بازی را نیز فراهم می‌کند. از نگاه این کاربران، حذف کامل نسخه‌های فیزیکی به معنای از بین رفتن مفهوم «مالکیت واقعی» بازی‌ها است؛ موضوعی که در سال‌های اخیر با گسترش فروشگاه‌های دیجیتالی بارها مورد بحث قرار گرفته است.
یکی از اصلی‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده، افزایش احتمالی قیمت بازی‌ها در آینده است. بسیاری از کاربران معتقدند زمانی که بازار بازی‌های دست‌دوم و رقابت فروشگاه‌های فیزیکی از بین برود، سونی آزادی بیشتری برای تعیین قیمت آثار جدید خواهد داشت. برخی حتی پیش‌بینی می‌کنند که قیمت ۸۰ دلاری بازی‌ها به استاندارد دائمی صنعت تبدیل شود و در آینده شاهد قیمت‌های بالاتر نیز باشیم.
گروهی دیگر از کاربران به احتمال گسترش سیستم قیمت‌گذاری پویا اشاره کرده‌اند؛ روشی که در آن قیمت محصولات می‌تواند بر اساس منطقه جغرافیایی، سابقه خرید یا رفتار کاربران تغییر کند. به اعتقاد منتقدان، حذف نسخه‌های فیزیکی باعث می‌شود مصرف‌کنندگان دیگر هیچ جایگزینی برای خرید بازی نداشته باشند و ناچار شوند قیمت تعیین‌شده توسط فروشگاه دیجیتالی پلی‌استیشن را بپذیرند.
موضوع دیگری که بارها در میان واکنش‌ها دیده می‌شود، مسئله مالکیت دیجیتالی است. کاربران به حذف صدها فیلم خریداری‌شده از حساب برخی مشتریان سونی در هفته‌های اخیر اشاره کرده‌اند و این سؤال را مطرح می‌کنند که اگر چنین اتفاقی برای فیلم‌ها رخ داده، چه تضمینی وجود دارد که در آینده بازی‌های دیجیتالی نیز از دسترس کاربران خارج نشوند؟ از نگاه بسیاری، خرید نسخه دیجیتالی در عمل به معنای خرید یک مجوز استفاده است، نه مالکیت دائمی محصول.
برخی کاربران نیز معتقدند این تصمیم سونی کاملاً در تضاد با سیاست‌هایی است که این شرکت در گذشته از آن‌ها دفاع می‌کرد. بسیاری با بازنشر ویدئوی کنفرانس پلی‌استیشن در نمایشگاه E3 سال ۲۰۱۳ یادآوری کرده‌اند که مدیران وقت سونی، پشتیبانی از دیسک و آزادی کاربران در خرید، فروش و قرض دادن بازی‌ها را یکی از مهم‌ترین برتری‌های پلی‌استیشن ۴ نسبت به ایکس‌باکس می‌دانستند؛ موضوعی که اکنون، بیش از یک دهه بعد، به‌طور کامل تغییر کرده است.
برخی دیگر نیز این تصمیم را ادامه روندی می‌دانند که طی سال‌های اخیر به‌تدریج در صنعت بازی شکل گرفته است؛ روندی که با عرضه محدود نسخه‌های فیزیکی برخی بازی‌ها، حذف دیسک از مدل‌های جدید کنسول‌ها و افزایش تمرکز شرکت‌ها بر فروشگاه‌های دیجیتالی آغاز شد و حالا به حذف کامل دیسک برای بازی‌های آینده رسیده است.
با وجود تمام این انتقادها، سونی همچنان معتقد است که بخش عمده کاربران امروزه بازی‌های خود را به‌صورت دیجیتالی خریداری می‌کنند و حرکت به سمت توزیع کاملاً دیجیتال، تصمیمی طبیعی و همسو با روند بازار است. با این حال، واکنش گسترده بازیکنان نشان می‌دهد که نسخه‌های فیزیکی هنوز برای بخش قابل توجهی از جامعه گیمرها اهمیت زیادی دارند و حذف آن‌ها، حداقل در کوتاه‌مدت، یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیم‌های تاریخ برند پلی‌استیشن محسوب می‌شود.
