بهنظر میرسد نتفلیکس بیسروصدا یک فیلم لایو اکشن تازه از دنیای ویچر منتشر کرده؛ اثری که نهتنها بسیاری از مخاطبان عادی، بلکه حتی علاقهمندان جدی سینما و دنبالکنندگان اقتباسهای بازیهای ویدیویی هم متوجه انتشار آن نشدهاند. فیلمی با حضور دالف لاندگرن، بازیگر شناختهشده سینمای اکشن، که در ماه اکتبر روی نتفلیکس قرار گرفته و با این حال تقریباً هیچ رد پررنگی از آن در فضای رسانهای دیده نمیشود.
این فیلم با نام The Rats: A Witcher Tale یک اثر بلند مستقل است که نقش پیشدرآمدی برای فصل چهارم سریال The Witcher را ایفا میکند. با وجود اهمیت آن در خط داستانی این مجموعه، انتشارش به شکلی عجیب و غیرمعمول انجام شده؛ بهگونهای که حتی افرادی که بهصورت روزانه اخبار فیلمها و سریالهای مرتبط با بازیهای ویدیویی را دنبال میکنند نیز از وجود آن بیخبر ماندهاند. این موضوع باعث شده بسیاری با تعجب بپرسند که چگونه ممکن است یک فیلم کامل از دنیای ویچر، آن هم با بازی یک چهره شناختهشده، بدون کمترین سر و صدا منتشر شود.
نکته عجیبتر، نبود هرگونه تبلیغات رسمی است. نه تریلری، نه تیزری، و نه حتی یک ویدیوی کوتاه معرفی در کانالهای رسمی. این در حالی است که معمولاً حتی پروژههای کماهمیتتر نیز با دستکم یک کمپین تبلیغاتی حداقلی همراه میشوند. ساخت فیلمی با مدتزمان بیش از یک ساعت و بیست دقیقه، بدون تلاش جدی برای جلب توجه مخاطبان، تصمیمی است که پرسشهای زیادی را بهوجود میآورد. بهخصوص وقتی بدانیم حضور دالف لاندگرن بهتنهایی میتوانست کنجکاوی بخشی از مخاطبان را برانگیزد و توجهها را به سمت این پروژه جلب کند.
در عمل، تنها نشانه رسمی از وجود این فیلم، یک معرفی کوتاه در یکی از بخشهای داخلی نتفلیکس است؛ معرفیای که ظاهراً هیچگاه بهطور گسترده اطلاعرسانی نشده و در رسانههای مطرح سرگرمی نیز بازتاب قابلتوجهی نداشته است. همین سکوت خبری باعث شده فیلم تقریباً از دید منتقدان نیز پنهان بماند. در حال حاضر، بازخوردهای ثبتشده نشان میدهد که اگرچه نظر منتقدان بسیار محدود اما نسبتاً مثبت بوده، واکنش مخاطبان چندان امیدوارکننده نیست و میانگین امتیازات کاربران پایین ارزیابی میشود.
تمام این موارد باعث شده انتشار The Rats: A Witcher Tale بیشتر شبیه یک «اکران مخفیانه» باشد تا عرضه رسمی یک اثر مرتبط با یکی از شناختهشدهترین فرنچایزهای فانتزی سالهای اخیر. این رویکرد عجیب این تصور را ایجاد میکند که گویی خود پلتفرم پخشکننده نیز تمایل چندانی به دیدهشدن فیلم نداشته است؛ موضوعی که با سیاستهای معمول مبتنی بر جذب حداکثری مخاطب همخوانی ندارد.
با این حال، برای کسانی که به دنیای ویچر علاقه دارند یا صرفاً دوست دارند در تعطیلات زمانی را به تماشای یک اثر متفاوت اختصاص دهند، این فیلم میتواند تجربهای کنجکاویبرانگیز باشد؛ اثری که بیشتر از خود داستانش، نحوه انتشار و بیتوجهی عجیب پیرامون آن جلب توجه میکند.
