شواهد و تحلیلهای تازه نشان میدهد که رقابت میان پلیاستیشن ۶ و پروژه هلیکس (کنسول نسل بعد مایکروسافت) ممکن است برخلاف نسلهای گذشته، نه بر سر کیفیت بصری، بلکه بر سر نرخ فریمدهی باشد.
با وجود اینکه شایعات از اختلاف قدرت سختافزاری حدود ۳۰ درصدی به نفع محصول مایکروسافت خبر میدهند، انتظار میرود که خروجی بصری هر دو دستگاه در سطحی مشابه قرار گیرد.
طبق اطلاعات منتشرشده توسط کانال یوتیوب Moore’s Law is Dead، پروژه هلیکس احتمالاً از ۷۰ واحد محاسباتی بهره میبرد، در حالی که پلیاستیشن ۶ به ۵۴ واحد مجهز خواهد بود. با این حال، کارشناسان تأکید دارند که این اعداد به تنهایی تعیینکننده نیستند. تجربه نسل فعلی نشان داد که چگونه سیستم خنککننده بهینهتر پلیاستیشن ۵، با وجود ترافلاپس کمتر نسبت به ایکسباکس سری ایکس، به آن اجازه داد در فرکانسهای بالا عملکردی بسیار رقابتی داشته باشد. بنابراین، در نسل آینده نیز فرکانس پردازنده و مدیریت حرارتی نقش تعیینکنندهای در خنثی کردن یا تشدید اختلاف قدرت محاسباتی ایفا خواهند کرد.
تغییر استراتژیک در تفاوتهای فنی این نسل بهگونهای است که شکاف پهنای باند کمتر شده اما تفاوت در قدرت محاسباتی افزایش یافته است. این موضوع میتواند منجر به اتخاذ رویکردهای متفاوت از سوی سازندگان شود؛ برای مثال، یکی از کنسولها ممکن است تمرکز خود را بر اجرای بازیها با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه قرار دهد، در حالی که کنسول دیگر ممکن است توانایی تولید خروجی ۱۲۰ یا ۱۴۴ فریم بر ثانیه را هدفگذاری کند.
با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که در عمل، مهارت توسعهدهندگان در بهینهسازی نرمافزاری اهمیت بیشتری از سختافزار خام خواهد داشت. از آنجا که بخش بزرگی از کاربران از نمایشگرهای ۱۲۰ هرتزی استفاده میکنند، حتی اگر پروژه هلیکس برتری محاسباتی داشته باشد، پلیاستیشن ۶ احتمالاً در تجربه نهایی بازیها روی نمایشگرهای استاندارد خانگی، کمبودی احساس نخواهد کرد.
در حالی که سونی هنوز سکوت خبری خود را درباره کنسول جدیدش نشکسته است، مایکروسافت تبلیغات زودهنگامی را برای پروژه هلیکس آغاز کرده و برتری قابلتوجه این دستگاه در قابلیتهای ردیابی پرتو (Ray Tracing) را به عنوان یکی از نقاط قوت کلیدی آن مطرح کرده است. در نهایت، باید منتظر ماند و دید که آیا استراتژیهای متفاوت این دو غول صنعت بازی در مدیریت سختافزار، چگونه در بازار رقابتی نسل بعد نمود پیدا خواهد کرد.
