فشارهای اقتصادی و ناپایداریهای شبکه اینترنت در سالهای اخیر، بازار بازیهای ویدیویی در ایران را با تغییرات بنیادینی در رفتار مصرفکنندگان و فروشندگان روبهرو کرده است.
افزایش شدید قیمتها که دسترسی به تازههای دنیای گیمینگ را دشوارتر از همیشه کرده، اکنون فروشگاههای داخلی را به سمت ارائه طرحهای فروش اقساطی سوق داده است. این اقدام که در ابتدا برای تسهیل خرید سختافزار (کنسول) در نظر گرفته شده بود، اکنون به دلیل درخواست کاربران، برای بازیهای دیجیتالی و اکانتهای «ظرفیتی» نیز فعال شده است. برای نمونه، قیمت برخی اکانتهای ظرفیت ۳ بازیهای جدید به ارقام سنگینی رسیده است که پرداخت آن برای بسیاری از گیمرها تنها از طریق اقساط امکانپذیر است.
در همین حال، تجربه دوران قطعی اینترنت و ناپایداری شبکه، سلیقه و اولویتهای گیمرها را به سمت نسخههای فیزیکی بازیها تغییر داده است. در دورانی که امکان دانلود یا احراز هویت آنلاین اکانتهای ظرفیتی (بهویژه ظرفیت ۳) با مشکل مواجه بود، تمایل کاربران به خرید دیسکهای فیزیکی به شدت افزایش یافت و طبق گزارشها، فروش این دیسکها تا ۵ برابر بیشتر از اکانتهای دیجیتالی گزارش شد. این تقاضای فزاینده برای دیسکها، حتی با وجود رشد نجومی قیمت آنها در آن بازه زمانی، همچنان ادامه یافته است؛ بهطوریکه بسیاری از کاربران اکنون ترجیح میدهند با تهیه کنسولهای دیسکخور، وابستگی خود به اتصال مداوم اینترنت و ریسکهای ناشی از قطعی شبکه را کاهش دهند.
به نظر میرسد این تغییر رفتار، واکنشی استراتژیک از سوی گیمرهای ایرانی برای حفظ سرگرمی خود در شرایط بیثبات اقتصادی و زیرساختی است. با وجود بازگشت نسبی پایداری شبکه، تمایل به خرید کنسولهای دارای درایو و ترجیح دیسکهای فیزیکی بهعنوان یک «لایه امنیتی» همچنان باقی مانده است. بازار بازی در ایران اکنون به دنبال راهکارهای خلاقانهای مانند فروش اقساطی است تا در سایه تورم و مشکلات ارتباطی، همچنان بتواند نیاز مخاطبان خود را تأمین کند؛ روندی که احتمالاً تا زمان رسیدن به ثبات اقتصادی و زیرساختی، همچنان با نوآوریهای مشابه در روشهای فروش همراه خواهد بود.
