استراتژی تازه پارامونت گیمز برای توسعه بازی‌های بزرگ و پرخرج (AAA)، بر پایه توازن میان کیفیت و صرفه اقتصادی استوار شده است.
شان کیتلسن، سکان‌دار این بخش در شرکت پارامونت، با وجود اصرار بر ادامه مسیر ساخت بلاک‌باسترهایی همچون Marvel 1943: Rise of Hydra و Teenage Mutant Ninja Turtles: The Last Ronin، قصد ندارد در باتلاق بودجه‌های چندصد میلیون دلاری فرو برود.
کیتلسن معتقد است برای درخشش در بازار شلوغ فعلی، لزوماً نیازی به مخارج نجومی نیست و می‌توان با نوآوری و مدیریت هوشمندانه به اهداف بزرگ دست یافت. مدل عملیاتی او به جای استخدامِ انبوهِ نیرو از همان ابتدای کار، بر هسته‌های کوچک و متمرکز بنا شده است. در این متدولوژی، تیم‌های جمع‌وجور ابتدا روی ستون‌های اصلی پروژه، شامل ایده‌های گیم‌پلی، خط روایی و هویت بصری، کار می‌کنند و تنها پس از اینکه اصالت و گیرایی اثر در مقیاسی محدود تأیید شد، توسعه پروژه در ابعاد کلان کلید می‌خورد.
این شیوه مدیریتی ممکن است نیازمند جابه‌جایی منعطف کارکنان بین پروژه‌ها یا بهره‌گیری از متخصصان پیمان‌کار در بازه‌های زمانی مشخص باشد، اما یک اصل ثابت در آن به چشم می‌خورد: عدم استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی.
کیتلسن نسبت به وعده‌های جذابِ کاهش هزینه و افزایش سرعت توسط هوش مصنوعی بسیار بدبین است. از نظر او، فناوری‌های فعلی هنوز آن‌قدر پخته نیستند که صرفه‌جویی واقعی و چشمگیری در روند تولید ایجاد کنند. وی با تأکید بر اینکه خروجی محصولات پارامونت باید نشان‌دهنده هنرِ دست انسان باشد، استفاده از ماشین برای جایگزینی خلاقیت انسانی در بازی‌هایی که برای هواداران ساخته می‌شوند را نفاق‌آمیز می‌داند و معتقد است هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین روحِ نهفته در آثار هنری شود.
