نقد و بررسی بازی No Man’s Sky یعنی صحبت درباره یکی از خاصترین بازگشتها در تاریخ بازیهای ویدیویی. عنوانی که با ایدهی جاهطلبانهی یک جهان بینهایت منتشر شد، اما شروعی پرحاشیه داشت. با این حال، پشتیبانی مداوم Hello Games و آپدیتهای متعدد باعث شد No Man’s Sky به تجربهای کاملاً متفاوت و قابل احترام تبدیل شود. در ادامه همراه با گیم بلید باشید.
آنچه در این مقاله می خوانید...
معرفی بازی No Man’s Sky
No Man’s Sky یک بازی اکتشافی و بقاست که توسط استودیوی مستقل Hello Games ساخته و در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از همان ابتدا، ایدهی اصلی بازی خیلی واضح بود: ساخت یک کهکشان عظیم که بازیکن بتواند آزادانه در آن سفر کند و تجربهی مخصوص به خودش را بسازد.
جهان بازی بهصورت تولید رویهای (Procedural Generation) طراحی شده؛ یعنی بازی بیش از ۱۸ کوینتیلیون سیاره دارد که هرکدام ظاهر، آبوهوا، موجودات و منابع متفاوتی دارند. به همین دلیل، احتمال اینکه دو بازیکن دقیقاً یک تجربهی مشابه داشته باشند، تقریباً صفر است و همین موضوع، اکتشاف را به هستهی اصلی No Man’s Sky تبدیل میکند.
در این بازی دست شما کاملاً باز است. میتوانید دنبال داستان اصلی بروید و به هدف نهایی آن نزدیک شوید، یا کلاً مسیر خودتان را بسازید؛ پایگاه ایجاد کنید، سفینهتان را ارتقا دهید، منابع جمعآوری کنید، خرید و فروش انجام دهید و حتی فقط برای گشتوگذار بین سیارات وقت بگذارید. No Man’s Sky بیشتر از اینکه شما را مجبور به انجام کاری کند، اجازه میدهد خودتان تصمیم بگیرید چطور بازی را تجربه کنید.
این آزادی عمل، در کنار مقیاس بسیار بزرگ جهان بازی، چیزی است که No Man’s Sky را از بسیاری از بازیهای مشابه جدا میکند؛ هرچند این جاهطلبی بزرگ، در ابتدای مسیر بدون دردسر هم نبود.
انتشار اولیه و شروع پرحاشیه
No Man’s Sky در سال ۲۰۱۶ منتشر شد و از همان روزهای اول، تبدیل به یکی از جنجالیترین بازیهای صنعت گیم شد. قبل از انتشار، Hello Games وعدههای بزرگی داده بود؛ از یک جهان بینهایت گرفته تا آزادی کامل، تعامل گسترده با محیط و تجربهای که هر بازیکن مسیر متفاوتی در آن داشته باشد. همین وعدهها باعث شد انتظارات به شکل عجیبی بالا برود.
اما وقتی بازی منتشر شد، خیلی از بازیکنان احساس کردند چیزی که تجربه میکنند، فاصلهی زیادی با آن چیزی دارد که قبلاً نمایش داده شده بود. مشکلات فنی، کمبود محتوا، نبود بعضی قابلیتهای وعدهدادهشده و تکراری شدن گیمپلی باعث شد موج بزرگی از انتقادات به سمت بازی و استودیو سازنده سرازیر شود. No Man’s Sky خیلی سریع از یک بازی مورد انتظار، به نماد «لانچ ناموفق» تبدیل شد.
نکته مهم اینجاست که برخلاف بسیاری از استودیوها، Hello Games تصمیم نگرفت پروژه را رها کند یا فقط با چند آپدیت کوچک قضیه را جمع کند. آنها تقریباً در سکوت خبری، شروع به بازسازی بازی کردند؛ بدون دریافت پول اضافه و با تمرکز روی رفع ایرادها و اضافه کردن محتواهایی که بازی بهشدت به آنها نیاز داشت.
همین تصمیم، پایهی مسیری شد که No Man’s Sky را سالها بعد به یک بازی کاملاً متفاوت تبدیل کرد؛ مسیری که در بخش بعدی، دقیقتر به آن میپردازیم.
ایده جهان بینهایت و مسیر پیشرفت بازی
ایدهی اصلی No Man’s Sky از همان ابتدا جاهطلبانه بود؛ ساخت جهانی آنقدر بزرگ که بازیکن هیچوقت به انتهایش نرسد. تیم Hello Games با استفاده از سیستم تولید رویهای تلاش کرد کهکشانی بسازد که شامل میلیاردها میلیارد سیاره باشد؛ سیاراتی با محیطها، موجودات و شرایط متفاوت که هر کدام حس کشف یک دنیای جدید را منتقل کنند.
در زمان انتشار اولیه، این ایده روی کاغذ فوقالعاده به نظر میرسید، اما در عمل عمق کافی نداشت. سیارات اگرچه متفاوت بودند، اما بعد از مدتی تکراری میشدند و فعالیتهایی که میشد در آنها انجام داد، محدود بود. همین موضوع باعث شد خیلیها احساس کنند وسعت بزرگ بازی، بهتنهایی برای سرگرمکننده بودن کافی نیست.
اما با گذشت زمان، مسیر پیشرفت بازی کاملاً تغییر کرد. Hello Games در آپدیتهای مختلف، بهجای تمرکز صرف روی بزرگی جهان، شروع کرد به عمیقتر کردن تجربهی بازی. سیستم ساختوساز گسترش پیدا کرد، پایگاهها کاربردیتر شدند، مأموریتها تنوع بیشتری گرفتند و تعامل با جهان بازی معنیدارتر شد.
بهمرور، جهان بینهایت No Man’s Sky از یک فضای خالی و تماشایی، به محیطی تبدیل شد که واقعاً ارزش ماندن، گشتوگذار و پیشرفت داشت. حالا دیگر صرفاً بزرگ بودن دنیا مهم نبود، بلکه این موضوع اهمیت پیدا کرد که بازیکن در این دنیا چه کارهایی میتواند انجام دهد و چطور مسیر خودش را بسازد.
این تغییر رویکرد، پایهی تجربهای شد که امروز No Man’s Sky ارائه میدهد؛ تجربهای که در بخش بعدی، از نظر گیمپلی و آزادی عمل بازیکن دقیقتر بررسیاش میکنیم.
گیمپلی و آزادی عمل بازیکن
گیمپلی No Man’s Sky از همان ابتدا روی یک اصل مهم بنا شده: آزادی کامل. بازی شما را وارد کهکشانی بسیار بزرگ میکند و بعد، بدون اجبار خاصی، اجازه میدهد مسیر خودتان را انتخاب کنید. میتوانید داستان اصلی را دنبال کنید یا کاملاً آن را کنار بگذارید و فقط روی اکتشاف، ساختوساز و پیشرفت شخصی تمرکز کنید. این انتخابپذیری، یکی از مهمترین ویژگیهایی است که هویت بازی را شکل میدهد.
هستهی گیمپلی بر پایهی اکتشاف و جمعآوری منابع ساخته شده است. شما روی سیارات مختلف فرود میآیید، محیط را اسکن میکنید، منابع را استخراج میکنید و از آنها برای ساخت تجهیزات، ارتقای ابزارها یا معامله استفاده میکنید. این چرخه در ساعات ابتدایی ممکن است کمی سخت و حتی خستهکننده به نظر برسد، اما بهمرور به بخشی طبیعی از تجربه بازی تبدیل میشود و حس پیشرفت مداومی به بازیکن میدهد.
یکی از بخشهایی که طی آپدیتها بیشترین پیشرفت را داشته، ساخت بیس است. شما میتوانید روی سیارات مختلف بیس بسازید، آن را گسترش دهید، دستگاههای استخراج منابع راهاندازی کنید و حتی پایگاه خود را به یک مرکز اقتصادی تبدیل کنید. این سیستم باعث میشود بازی فقط به گشتوگذار محدود نشود و بازیکن انگیزه داشته باشد در یک سیاره بماند و آن را توسعه دهد.
در کنار پایگاهها، سفینهها و ناوگان فضایی نقش مهمی در گیمپلی دارند. سفینهها قابل ارتقا و شخصیسازی هستند و در نسخههای جدید حتی امکان ساخت سفینههای بزرگ و قابل قدمزدن فراهم شده است؛ سفینههایی که عملاً مثل یک پایگاه متحرک عمل میکنند. نبردهای فضایی، سفر بین سیستمها و مدیریت ناوگان، تنوع خوبی به تجربه بازی اضافه میکند.
تعامل با NPCها و نژادهای مختلف بیگانه هم بخش مهمی از روند بازی است. هر نژاد زبان مخصوص خودش را دارد و یاد گرفتن کلمات جدید، روی نوع ارتباط شما با آنها تأثیر میگذارد. انجام مأموریتها، خرید و فروش و افزایش اعتبار نزد این نژادها باعث میشود جهان بازی زندهتر و باورپذیرتر به نظر برسد.
No Man’s Sky حالتهای مختلفی برای تجربه دارد؛ از حالتهای آرامتر برای اکتشاف آزاد گرفته تا حالتهای سختتر مثل Survival و Permadeath که مدیریت منابع و زنده ماندن را به چالش جدیتری تبدیل میکنند. همین تنوع باعث میشود بازی هم برای بازیکنهای تازهکار و هم برای کسانی که دنبال چالش هستند، جذاب باشد.
در مجموع، گیمپلی No Man’s Sky ترکیبی از آرامش و درگیری است. بیشتر زمان بازی صرف اکتشاف، ساخت و برنامهریزی میشود، اما درگیریهای زمینی، نبردهای فضایی و برخورد با Sentinelها، هیجان لازم را به تجربه اضافه میکنند. این تعادل باعث شده No Man’s Sky بیشتر از یک بازی خطی، به یک تجربهی شخصی و بلندمدت تبدیل شود؛ تجربهای که هر بازیکن میتواند آن را به شکل خودش تعریف کند.
داستان بازی و هدف نهایی
در No Man’s Sky داستان مثل بازیهای خطی نیست که مرحلهبهمرحله شما را به سمت یک پایان مشخص ببرد، بلکه بیشتر شبیه سفر اکتشافی با یک هدف کلی است که در طول تجربهتان شکل میگیرد. یکی از اولین چیزهایی که در بازی میبینید این است که شخصیت شما — که به آن Traveller (مسافر) میگویند — روی سیارهای ناشناخته و دورافتاده از کهکشان بیدار میشود، با حافظهای مبهم و سفینهای که نیاز به تعمیر دارد.
داستان اصلی که در بازی دنبال میکنید به دو مسیر مشهور تقسیم میشود:
Artemis Path
Atlas Path
در مسیر Artemis، شما با شخصیتها و آیتمهای مرموزی روبرو میشوید که در جهان پراکندهاند. این مسیر بیشتر از اینکه مثل داستانهای خطی شما را به سمت «پایان» سوق دهد، یک خط روایی برای کشف رازهای جهان، تعامل با موجودات بیگانه و ارتباط با مفاهیم بزرگتر مثل خود جهان بازی است. در این مسیر با شخصیتهایی مثل Nada و Polo آشنا میشوید و به رازهای پشت پرده و وجود «Atlas» نزدیکتر میشوید.
در مسیر Atlas تمرکز بیشتر روی تعامل با موجودیتهای اسرارآمیز و ساخت ابزارهای مرتبط با Atlas است که هدفش کمک به شما برای فهم بهتر از طبیعت جهان بازی و نقش خودتان در آن است.
با اینکه این دو مسیر «داستانی» نامیده میشوند، هدف نهایی بازی تا حد زیادی آزادانه و وابسته به خود بازیکن است. بخش زیادی از هدف بازی این است که شما را به مرکز کهکشان برساند، جایی که میتوانید رازهای بیشتری درباره وجود Atlas و ساختار جهان کشف کنید یا حتی تصمیم بگیرید کل جهان را از نو بسازید یا به کهکشان دیگری بروید.
نکتهی جالب اینجاست که این مسیرها کاملاً الزامی نیستند — شما میتوانید هردو مسیر را دنبال کنید یا هیچکدام را نروید و بهجای آن روی کشف دنیا، ساخت پایگاه، تجارت، یا تجربهی شخصی خودتان تمرکز کنید.
پس در No Man’s Sky هدف نهایی، بیشتر از اینکه یک «پایان قطعی» باشد، یک سفر بلند و قابل توسعه در یک جهان عظیم است:
میتوانید رازها را کشف کنید
میتوانید به مرکز کهکشان برسید و ببینید پشت پرده چه خبر است
یا میتوانید به زندگی روزمره در این جهان آزاد ادامه دهید، بیآنکه به «پایان» فکر کنید
همهی اینها باعث میشود داستان No Man’s Sky نه مثل بازیهای سنتی، بلکه بیشتر مثل یک سفر شخصی در دنیایی بینهایت باشد — سفری که شما مسیرش را انتخاب میکنید.
اکتشاف، اقتصاد و تجربه شخصی
اکتشاف یکی از ستونهای اصلی گیمپلی No Man’s Sky است، طوری که این بازی اساساً به تجربهی کاوش در جهان گستردهاش تعریف میشود. بازی با استفاده از سیستم تولید رویهای (Procedural Generation) بیش از ۱۸ کوینتیلیون سیاره احتمالی فراهم میکند؛ به این معنی که جهان بازی بهطور نظری بینهایت است و تعداد سیاراتی که میتوانید ببینید بسیار زیاد هستند — حتی اگر همهی آنها پیش از شما توسط بازیکنان دیگر دیده شده باشند، باز هم تجربهی دیدنشان تازهخواهد بود.
در No Man’s Sky شما بهعنوان یک مسافر فضایی در جهانی ناشناخته شروع میکنید و هدفتان میتواند کاملاً شخصی باشد؛ بازی شما را مجبور به دنبال کردن داستان اصلی نمیکند. بسیاری از بازیکنان ترجیح میدهند بدون تمرکز روی مأموریتها فقط سیارهها را کاوش کنند، منابع جمعآوری کنند و پایگاه (Base) خودشان را بسازند و توسعه دهند — چیزی که تجربهی بازی را بهصورت شخصی و منحصر به فرد میکند.
اکتشاف جهان بیپایان
هر سیاره، قمر و منظومهی ستارهای در بازی بهصورت کاملاً تولیدشده در لحظه نمایش داده میشود. یعنی محتوای بازی ذخیره نشده، بلکه موقع ورود شما به هر مکان، بر اساس الگوریتمهای بازی ساخته میشود. CyberPost
این شیوه باعث میشود حتی بعد از صدها ساعت گیمپلی هم شگفتزده شوید — از موجودات عجیبوغریب گرفته تا محیطهای غریب که هیچوقت دقیقاً مثل هم نمیشوند. ویکی نمانساسکای
اقتصاد بازی
در No Man’s Sky جمعآوری منابع در قلب تجربه بازی قرار دارد. بازیکنها با استخراج مواد خام و اسکن موجودات، گیاهان و ساختارها میتوانند واحدهای پول درونبازی (Units) بهدست بیاورند.
این منابع را میتوان برای ساخت ابزارها، ارتقای سفینه، تهیه سوخت، یا فروش و تجارت با سایر شخصیتهای بازی استفاده کرد، و این باعث میشود تجربهی بازی تنها به گشتوگذار ختم نشود، بلکه یک اقتصاد کوچک درون جهان بازی شکل بگیرد.
تجربهی شخصی یا گروهی
یکی از نکات مهم کیفیت تجربهی No Man’s Sky این است که میتوانید بازی را بهصورت تکنفره آفلاین یا آنلاین با دیگران انجام دهید. ویکیپدیا
در نسخههای جدیدتر، بازی از کراسپلی بین پلتفرمهای مختلف (PC، PlayStation، Xbox و… ) پشتیبانی میکند، یعنی میتوانید با دوستانتان فارغ از پلتفرم دیگهای گروه تشکیل دهید، سیارات را کشف کنید یا پایگاه بسازید.
در حالت مولتیپلیر، تا حدی بیش از ۳۲ بازیکن میتوانند در یک منظومه حضور داشته باشند و تا ۴ نفر در یک گروه رسمی مشغول کاوش، تجارت یا انجام مأموریتهای مشترک شوند.
نتیجه
بهطور کلی، تجربهی No Man’s Sky بیشتر از اینکه یک بازی با هدف واحد باشد، یک سفر شخصی در جهان عظیمی است که بازیکن بر اساس سبک خودش آن را شکل میدهد. این آزادی عمل در گیمپلی و تنوع بسیار زیاد سیارات باعث شده بسیاری از بازیکنان حتی پس از صدها ساعت هنوز دنیای جدیدی برای کشف داشته باشند و تجربهی شخصی خود را ادامه دهند.
مولتیپلیر، کراسپلی و ساختار آنلاین جهان بازی
یکی از بزرگترین تغییراتی که No Man’s Sky بعد از انتشار اولیه تجربه کرد، اضافه شدن مولتیپلیر واقعی بود. در نسخهی ابتدایی، اگرچه همهی بازیکنان در یک جهان مشترک حضور داشتند، اما عملاً تعامل مستقیمی بین آنها وجود نداشت. با گذشت زمان و انتشار آپدیتهای بزرگ مثل Next و Beyond، این وضعیت کاملاً تغییر کرد و بازی وارد فاز جدیدی شد.
در حال حاضر، No Man’s Sky یک تجربهی آنلاین کامل را ارائه میدهد. بازیکنان میتوانند با دوستان خود گروه تشکیل دهند، کنار هم در سیارات مختلف فرود بیایند، پایگاه بسازند، منابع جمعآوری کنند و حتی مأموریتهای مشترک انجام دهند. این دقیقاً همان چیزی است که باعث شده تجربهی اکتشاف، مخصوصاً بهصورت گروهی، لذتبخشتر از قبل شود.
نکتهی مهمی این است که تمام بازیکنان دنیا روی یک جهان مشترک بازی میکنند. یعنی همه در یک مپ واحد حضور دارند، حتی اگر همدیگر را نبینند. شما میتوانید بازی را کاملاً بهصورت آفلاین و تکنفره تجربه کنید یا آنلاین شوید و با دیگران تعامل داشته باشید؛ این انتخاب کاملاً به سبک بازی خودتان بستگی دارد.
از نظر فنی، بازی بهصورت کامل از کراسپلی پشتیبانی میکند. فرقی ندارد روی PC، پلیاستیشن یا ایکسباکس بازی کنید؛ میتوانید بدون محدودیت با دوستانتان وارد یک پارتی شوید و با هم بازی کنید. این قابلیت باعث شده مرز بین پلتفرمها عملاً از بین برود و تجربهی گروهی No Man’s Sky در دسترس همه باشد.
مولتیپلیر در این بازی بیشتر روی همکاری تمرکز دارد تا رقابت. گشتوگذار در سیارات، ساخت پایگاه مشترک، تجارت یا حتی فقط سفر کردن در فضا کنار دوستان، بخش مهمی از جذابیت تجربه آنلاین را تشکیل میدهد. با توجه به وسعت بسیار زیاد جهان بازی، این سیستم باعث میشود حس تنهایی که گاهی در نسخههای اولیه وجود داشت، تا حد زیادی از بین برود.
در مجموع، مولتیپلیر و کراسپلی No Man’s Sky بهخوبی با فلسفهی اصلی بازی هماهنگ شدهاند؛ یعنی آزادی، اکتشاف و تجربهی شخصی. چه بخواهید تنها بازی کنید و چه با دوستان، جهان بازی خودش را با انتخاب شما تطبیق میدهد.
گرافیک، وسعت جهان و مسائل فنی
یکی از چیزهایی که No Man’s Sky از همان ابتدای انتشارش با آن شناخته شد، گرافیک هنری و طراحی بصری خاصش است. بازی با استفاده از سبک هنری فانتزی و رنگارنگ، توانسته محیطهایی خلق کند که در نگاه اول چشمنواز و منحصربهفرد هستند؛ از دشتهای سبز و جنگلهای عجیب گرفته تا سیارات بیابانی و مناظر فضایی گسترده که حس کشف جهان را تقویت میکنند. این طراحی بصری هنرآمیز یکی از دلایلی بود که حتی منتقدان اولیه هم برایش ارزش قائل شدند.
در کنار این طراحی هنری، بازی از سیستم تولید رویهای بهره میبرد که باعث میشود هر بار که به سیارهای جدید میروید، محیط، موجودات و مناظر اطرافتان کاملاً متفاوت و تازه به نظر بیایند. این سیستم بهخصوص در کنار وسعت عظیم جهان — با بیش از ۱۸ کوینتیلیون سیارهی قابل کشف — باعث میشود احساس کنید واقعا در جهانی بیپایان سفر میکنید.
اما از نگاه فنی، تجربهی گرافیکی No Man’s Sky پیچیدهتر از فقط زیبایی بصری است. بازی از نظر عملکرد و بهینهسازی روی برخی سیستمها چالشهایی دارد. بهعنوان مثال، حتی با کارتهای گرافیکی قدرتمند هم ممکن است در برخی مناطق بازی با افت نرخ فریم (FPS) و تداخلهای بصری روبهرو شوید، بهخصوص در محیطهایی با جزئیات زیاد یا هنگام ورود به سیارهها با منظرههای گسترده.
در سطح فنی دیگر باید گفت که تجربهی روان بازی اغلب به سختافزار سیستم شما بستگی دارد. No Man’s Sky بهدلیل استفاده از تولید رویهای و فاصلههای دید بسیار بزرگ، نسبت به بسیاری از بازیها بار بیشتری روی پردازنده و کارت گرافیک ایجاد میکند و اگر تنظیمات گرافیکی خیلی بالا تنظیم شود، ممکن است اجرا با مشکلاتی مثل افت نرخ فریم یا لگ همراه شود.
برای بهینهسازی تجربه در رایانههای شخصی، بسیاری از بازیکنان و راهنماهای تنظیمات پیشنهاد میدهند که رزولوشن و جزئیات گرافیکی را متناسب با سختافزار خودتان انتخاب کنید تا تعادل مناسبی بین کیفیت بصری و عملکرد (FPS) برقرار شود. مثلاً اجرای بازی در 1440p با نرخ 45–60fps میتواند یک نقطهی مناسب برای داشتن گرافیک خوب و عملکرد قابل قبول باشد.
نکتهی جالب این است که Hello Games هنوز هم به پشتیبانی و بهبود گرافیکی بازی ادامه میدهد. آپدیتهای جدید، مخصوصاً نسخه ۵.۰، باعث شدهاند گرافیک و جلوههای بصری بازی غنیتر، طبیعیتر و با جزئیات بیشتر شوند — مثل طراحی بهتر ابرها، نورپردازی پیشرفته و سایهزنی واقعگرایانهتر که تجربهی فضانوردی را تقویت میکنند.
با این حال، وجود این بهبودها هم مانع از آن نشده که برخی بازیکنان درباره افت فریم در بهروزرسانیهای جدید گزارش دهند، خصوصاً در مناطق پیچیده و پرتراکم که جزئیات زیاد پردازش را دشوار میکند.
تحلیل کلی
بهصورت خلاصه، گرافیک No Man’s Sky از دو نگاه قابل بررسی است:
- زیبایی هنری و طراحی بصری جذاب که باعث میشود جهان بازی بسیار چشمنواز و جذاب به نظر برسد.
- بحث فنی و عملکردی که بسته به سختافزار و تنظیمات گرافیکی میتواند تجربهی متفاوتی ایجاد کند و هنوز برخی مشکلات فنی در بهروزرسانیها مشاهده شده است.
این نوع ترکیب باعث شده که No Man’s Sky از نظر بصری به یک تجربهی خاص تبدیل شود، اما برای تجربهی روان و بدون لگ نیاز به توجه به تنظیمات گرافیکی و سختافزار مناسب هم داشته باشد.
نقاط قوت و ضعف
در این بخش، برای جمعبندی بهتر تجربهی کلی No Man’s Sky، مهمترین نقاط قوت و ضعف بازی را بهصورت خلاصه مرور میکنیم.
نقاط قوت
جهان فوقالعاده بزرگ با بیش از ۱۸ کوینتیلیون سیاره
آزادی عمل بالا در نحوهی بازی (داستانی یا کاملاً آزاد)
پشتیبانی طولانیمدت و آپدیتهای رایگان و مداوم
بیسسازی، سفینهسازی و سیستم پیشرفت عمیق
مولتیپلیر کامل و کراسپلی بین تمام پلتفرمها
اتمسفر آرام و مناسب تجربههای طولانیمدت
نقاط ضعف
وجود باگهای فنی گاهبهگاه
شروع نسبتاً سخت و گیجکننده برای بازیکنان جدید
احتمال تکراری شدن برخی فعالیتها در بلندمدت
وابستگی عملکرد بازی به سختافزار و تنظیمات گرافیکی
جمعبندی نهایی و امتیازدهی
امتیاز نهایی بازی: 88 از 100
گیمپلی و آزادی عمل: 90/100
اکتشاف و طراحی جهان: 95/100
داستان و روایت: 75/100
بیسسازی، سفینهسازی و پیشرفت: 88/100
مولتیپلیر و کراسپلی: 85/100
گرافیک و طراحی هنری: 87/100
عملکرد فنی و باگها: 78/100
ارزش تجربه در بلندمدت: 92/100
No Man’s Sky امروز یک بازی کامل، عمیق و منحصربهفرد است که بیش از هر چیز روی آزادی، اکتشاف و تجربهی شخصی تمرکز دارد. اگرچه هنوز بینقص نیست و مشکلات فنی گاهبهگاه در آن دیده میشود، اما وسعت جهان، پشتیبانی مثالزدنی سازندگان و تنوع فعالیتها باعث شده این بازی به یکی از خاصترین تجربههای فضایی تبدیل شود.
در نهایت، اگر به بازیهای آرام، اکتشافی و بلندمدت علاقه دارید، No Man’s Sky میتواند انتخابی بسیار ارزشمند برای شما باشد؛ تجربهای که هرچه زمان بیشتری به آن بدهید، بیشتر به شما پس میدهد.
بازی واقعا خوبیه. ولی برای زمان هایی که حس آرامش داری و نمیخوای هیجان داشته باشی.