بررسی نسخههای اولیه بستههای الحاقی بازی Fallout: New Vegas اطلاعات تازه و بعضاً شگفتانگیزی را از محتوای حذفشده و ایدههای ناتمام این اثر محبوب آشکار کرده است؛ جزئیاتی که نشان میدهد بسیاری از بخشهای بازی، بهدلیل محدودیت شدید زمانی، هرگز فرصت تکمیل و حضور در نسخه نهایی را پیدا نکردهاند.
روند توسعه Fallout: New Vegas از همان ابتدا با فشار زمانی سنگینی همراه بود. تیم سازنده تنها ۱۸ ماه فرصت داشت تا یک نقشآفرینی عظیم و پرجزئیات را آماده عرضه کند؛ بازهای که حتی امروز هم برای پروژهای در این مقیاس، بسیار کوتاه و غیرمعمول محسوب میشود. با وجود این محدودیت، نتیجه نهایی به یکی از ماندگارترین بازیهای نقشآفرینی تاریخ تبدیل شد، اما این موفقیت به قیمت حذف یا سادهسازی ایدههای متعددی بهدست آمد. اکنون بررسی نمونههای اولیه چهار بسته الحاقی بازی—Dead Money، Honest Hearts، Old World Blues و Lonesome Road—تصویری واضحتر از آنچه میتوانست باشد، ارائه میدهد.
در میان این محتواها، بسته الحاقی Old World Blues بیشترین تفاوت را با نسخه نهایی دارد. در نمونه اولیه، یکی از بخشهای مهم تأسیسات تحقیقاتی X-13 که در نسخه نهایی بهشدت تخریب شده، کاملاً سالم و فعال است. بازیکن با استفاده از یک نمایشگر وارد یک محیط واقعیت مجازی میشود و مأموریتی مبتنی بر مخفیکاری را آغاز میکند. هدف این مرحله، یافتن سه جسد و استخراج دادههای آنها بدون جلب توجه دشمنان است. کوچکترین اشتباه باعث بازگشت بازیکن به ابتدای مرحله میشود. نکته جالب و در عین حال خندهدار این است که در صورت موفقیت کامل، بازی بهطور ناگهانی از کار میافتد؛ اتفاقی که نشان میدهد برای این مأموریت، هیچ پایانبندی یا حالت پیروزی در نظر گرفته نشده بود.
اما عجیبترین کشف به نمونه اولیه بسته الحاقی Lonesome Road بازمیگردد؛ نسخهای که حدود هفت ماه پیش از انتشار رسمی ساخته شده بود. در حالی که نسخه نهایی این بسته الحاقی بهخاطر گفتوگوی عمیق و فلسفی با شخصیت یولیسیس شناخته میشود، رویارویی نهایی در نسخه اولیه حالوهوایی کاملاً متفاوت دارد. یولیسیس در برخورد اول، بدون مقدمه اعلام میکند که «من آنتاگونیست هستم» و سپس انتخابهایی غیرمنتظره پیش روی بازیکن قرار میگیرد؛ از توهین مستقیم و آغاز نبرد گرفته تا درخواست توقف نقشهها و حتی پیشنهاد در آغوش کشیدن یکدیگر. انتخاب مسیر دوم باعث میشود یولیسیس اعتراف کند که تمام اقداماتش صرفاً برای جلب توجه بوده و در نهایت از بازیکن بخواهد جلوی شلیک موشکها را بگیرد.
این جزئیات، هرچند طنزآمیز و خام بهنظر میرسند، اما بهخوبی نشان میدهند که Fallout: New Vegas در پشت صحنه، چه مسیر پرنوسان و پرریسکی را طی کرده است. بررسی این نمونههای اولیه نهتنها ارزش تاریخی دارد، بلکه یادآور این نکته است که بسیاری از لحظات بهیادماندنی بازی، نتیجه تصمیمهای لحظه آخری و فشرده در شرایطی بسیار سخت بودهاند؛ تصمیمهایی که در نهایت، هویت منحصربهفرد این اثر را شکل دادهاند.
